Ο αγρότης και τα φασόλια στην τσέπη του...

Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε ένας αγρότης που έβαζε, κάθε πρωί, μια χούφτα φασόλια στην αριστερή του τσέπη. Κάθε φορά που έβλεπε ή γνώριζε κάτι όμορφο κατά τη διάρκεια της ημέρας, όταν απολάμβανε κάτι ή όταν είχε μια στιγμή ευτυχίας, έπαιρνε ένα φασόλι από την αριστερή τσέπη του παντελονιού του και το έβαζε στη δεξιά.
Αυτό δεν συνέβαινε συχνά στην αρχή, αλλά μέρα με τη μέρα, υπήρχαν περισσότερα φασόλια που κινούνταν από την αριστερή προς τη δεξιά του τσέπη. Το άρωμα του φρέσκου πρωινού αέρα, το γλυκό τραγούδισμα των πουλιών στην κορυφογραμμή, το γέλιο των παιδιών του, η ωραία κουβέντα μ' έναν γείτονα κι ένα φασόλι ταξίδευε από την αριστερή προς τη δεξιά του τσέπη.
Πριν πάει για ύπνο το βράδυ, μετρούσε τα φασόλια στη δεξιά του τσέπη και με κάθε φασόλι που έβρισκε εκεί, μπορούσε να θυμηθεί και μια θετική εμπειρία. Ικανοποιημένος και χαρούμενος έπεφτε για ύπνο, ακόμα κι αν είχε μόνο ένα φασόλι στη δεξιά του τσέπη...